Image and video hosting by TinyPic
   هزینه های مصرف خانوار در جهان   

نواحی سبز: کمتر از ۲۵٪ هزینه های خانوار صرف غذا، پوشاک و مسکن می شود.

نواحی   زرد: بین ۲۵٪ تا ۴۰٪  هزینه های خانوار صرف غذا، پوشاک و مسکن می شود.

نواحی نارنجی: بین ۴۰٪ تا ۵۰٪ هزینه های خانوار صرف غذا، پوشاک و مسکن می شود.

نواحی قرمز: بیش از ۵۰٪ هزینه های خانوار صرف غذا، پوشاک و مسکن می شود.

نواحی خاکستری: اطلاعاتی در مورد آن نیست.

(برای مشاهده تصویر بزرگتر بر روی آن کلیک کنید).

همانطور که می بینید، در ایران بیش از ۵٠ درصد از هزینه های خانوار صرف غذا، پوشاک و مسکن می شود.

جالب اینکه این نقشه تقریبا با نقشه عقب ماندگی کشور ها یکسان است. می توان گفت در این مناطق از دنیا، بیشتر هزینه ها صرف نیازهای اولیه می شود و مطابق هرم مازلو، هزینه های دیگر در اولویت نیستند.

اگر به دلایل نیاز به ایجاد سازمان های یادگیرنده توجه کنیم می بینیم که یکی از مهمترین دلایل، نیاز کارکنان سازمانها به خودشکوفایی و یادگیری است. آیا در کشوری که نیازهای اولیه تامین نشده است و عامه مردم علاقه ای به خودشکوفایی ندارند، سازمان یادگیرنده معنی دارد؟

آیا بسیاری از مفاهیم سازمانهای امروز که مبتنی بر انگاره ها و نیاز های  سنگ بنا و جزء اصلی سازمان یعنی انسان است در کشور ما کاربرد دارد؟ آیا علم مدیریت باید با توجه به فرهنگ و تفکرات هر منطقه و کشور، بومی شود؟

برخی معتقدند که خیر! بومی کردن علم مدیریت به معنی زدودن وجه علمی آن است...

 منبع تصویر: http://www.imf.org/external/np/pp/eng/2008/063008.pdf

لینک