Image and video hosting by TinyPic
   میهن پرست   

 

خیلی وقت بود که یک فیلم خفن ندیده بودم. فیلمی که چند روزی ذهن آدم رو حسابی درگیر کنه و مرتب دیالوگ هاش تو ذهن تکرار بشه.

میهن پرست فیلمی است که شکاف عمیق بین اعتقادات نسل ها را به خوبی نشان می دهد.
همانطور که جک ولش می گوید مدیریت پر از پارادوکس و تناقض است، زندگی عادی هم پر از تناقض است. تناقض هایی که تلاش برای حل آنها بیهوده است و شاید به قول سهراب کار ما فقط این است که در افسون گل های سرخ بمانیم.

آقای رونالد امریش کارگردان فیلم میهن پرست به خوبی این تناقض ها و تلاش بیهوده انسانها برای حل آنها را در این فیلم به نمایش گذاشته است.

فیلم سرشار از تناقض است. در این فیلم فرمانده ارشد نظامی را می بینیم که استراتژیست بزرگی است ولی چطور در مسائل عادی زندگی گیر می کند و چه راحت به خاطر مصلحت شخصی، مصلحت جامعه را به زشت ترین وجه زیر پا می گذارد. در واقع استراتژی های عاقلانه وی تا وقتی کار می کند که منافع شخصی اش به خطر نیفتاده است و انتظار دارد کشاورزانی که زندگی شان نابود شده است عاقلانه رفتار کنند.  

جلادانی را می بینیم که جامعه به اشتباه آنها را قهرمان قلمداد می کند در حالی که قهرمان واقعی یک کشاورز ساده است.

از لحاظ معناشناسی فیلم شباهت زیادی به فیلم زیبای <خیلی دور، خیلی نزدیک> به کارگردانی ... دارد. 

پانویس: دوستان سخت نگیرند، فیلم ساخت سال ۲۰۰۰ و با بازی خوب مل گیبسون است.

لینک